Είναι θέμα…χρόνου!

Μια φράση που λίγο-πολύ όλοι χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας…


Τι εννοούμε όμως πραγματικά;

Χρόνος: “η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, το παρόν, και το μέλλον, θεωρούμενη ως σύνολο”

Στην αρχαία Ελλάδα, ο χρόνος ήταν θεοποιημένος όπως και σε άλλα μέρη του κόσμου, γεγονός που δείχνει την σημαντικότητα της έννοιας αυτής. Επίσης, σύμφωνα με τη φιλοσοφία, ο χρόνος και η φύση αποτελούσαν τις δύο αρχές του απείρου. Μία λέξη, χίλιες ερμηνείες. Ο χρόνος που πέρασε, ο χρόνος που χάθηκε και ο χρόνος που θα έρθει, είναι εκφάνσεις του χωροχρονικού συνεχούς που μας βάζουν καθημερινά σε σκέψεις.

 

 


Είναι ρευστός ή σταθερός; Η σχέση που έχει ο χρόνος με τον κόσμο, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν ένα βέλος που εκτοξεύεται ακαθόριστα μέσα στη φύση. Ο χρόνος συνδέεται με τον χώρο σε μια συνεχή αλλαγή των πραγμάτων, των σκέψεων και των ιδεών. Ο χρόνος, είναι η αιτία που δημιουργεί τη γέννηση και τη φθορά, που είναι αποτέλεσμα του χωρισμού και της ένωσης και ο τρόπος που γίνονται αντιληπτά από τον άνθρωπο. Είναι ο νους του.

24 ώρες, 7 ημέρες ανά εβδομάδα, 365 ημέρες το χρόνο κι ακόμα, δεν έχουμε καταφέρει ως ανθρωπότητα να ερμηνεύσουμε πλήρως την έννοιά του και αυτό συμβαίνει για ένα λόγο. Γιατί ο χρόνος είναι μη συμβατικός, και ο καθένας τον αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Στην ζωή μας κάποιες μέρες οι ώρες μοιάζουν ατέλειωτες, ενώ άλλες περνάνε σαν ένα φλας φωτογραφικής μηχανής.

Ας αναλύσουμε μια ώρα του!
Ποσά πράγματα μπορείτε να κάνετε σε μια ώρα;
Να κάνετε μια δουλειά ίσως; Να κολλήσετε στην κίνηση; Να πιείτε έναν καφέ με φίλους; Αν το σκεφτείτε, μία ώρα δεν είναι τόσο πολύ. 60 λεπτά και 3.600 δευτερόλεπτα. Αυτό είναι.

 

 


Μία ώρα, που μπορεί να τα αλλάξει όλα και για πάντα.
Μια ώρα μπορεί να σου σώσει τη ζωή. Μια ώρα μπορεί να σου αλλάξει γνώμη. Μερικές φορές, μία ώρα είναι απλώς ένα δώρο που κάνουμε στον εαυτό μας. Για κάποιους, μία ώρα μπορεί να μη σημαίνει σχεδόν τίποτα. Για κάποιους άλλους, μία ώρα μπορεί να κάνει πολύ μεγάλη διαφορά.


Αλλά στην τελική, πρόκειται για μία ώρα. Μία από τις πολλές. Από τις πολύ περισσότερες που θα ακολουθήσουν. Και ξεκινάει πάλι από την αρχή.

Και ποιος ξέρει τι μπορεί να επιφυλάσσει η επόμενη ώρα;