• Post author:
  • Reading time:1 mins read

   Το 2020 ήταν επιεικώς ένα επεισοδιακό έτος. Δεν θα είχε κανένα νόημα να σας μιλήσω για το πόσο δύσκολη και ανατρεπτική ήταν η χρονιά που μας πέρασε˙ όλοι το γνωρίζουμε και το ζήσαμε από τη δική μας σκοπιά. Έτσι λοιπόν, θέλοντας να μοιράσουμε μια νότα αισιοδοξίας για την πολυπόθητη αυτή αλλαγή του χρόνου, η ομάδα του TEDxAUEB απευθυνθήκαμε σε εσάς για να μοιραστείτε μαζί μας μία ωραία ανάμνηση που υπέγραψε το 2020, ένα γεγονός που έκανε τη χρονιά λίγο πιο εύκολη και εσάς λίγο πιο χαρούμενους.

   Ακούγεται δύσκολο; Με μια επιφανειακή σκέψη όντως δεν θα φανούν εύκολα οι στιγμές αυτές, ωστόσο θα τολμήσω να πω πως κατά βάθος έχουμε πολλούς λόγους να ευχαριστούμε το 2020. Ναι κι όμως, όσο ο καθένας μας από τον μικρόκοσμό του, τόσο και η ροή της ιστορίας ολόκληρης έχουν επωφεληθεί με εμφανή τρόπο και μη, από την αντιξοότητα της πραγματικότητας αυτής. Γενικότερα, προκύπτει πως μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες, οι άνθρωποι όσο ποτέ νιώθουμε την ανάγκη να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο, την ζωή μέσα από ένα πιο έγχρωμο πρίσμα και τα άλλοτε μικρά ασήμαντα πράγματα, ως αφορμές για να μας φτιάξει η διάθεση. Αν ακόμα παραμένετε δύσπιστοι, ίσως οι απαντήσεις κάποιων από εσάς, σας μεταφέρουν λίγη αισιοδοξία. 

   Από το να διαβάσεις επιτέλους αυτό το βιβλίο που τόσους μήνες κάθεται στο κομοδίνο σου, μέχρι και το να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου μέσα από τις πιο σκοτεινές μέρες, ειπώθηκαν πολλά. Το φάσμα της ευγνωμοσύνης λοιπόν μέσα από τις απαντήσεις σας, μας μαρτυρά για αρχή μικρά, γλυκά, προσωπικά επιτεύγματα : η νέα αρχή στο πανεπιστήμιο που ήθελες, η αποφοίτηση και το πρώτο σου πτυχίο, η εμπειρία σου στο Erasmus που τόσο επιθυμούσες, η πρώτη σου σημαντική δουλειά, το ότι σε δέχτηκαν για το μεταπτυχιακό των ονείρων σου, ή ακόμα και ότι πέρασες την ριμάδα την Λογιστική…με την τέταρτη. Αναμνήσεις χαρούμενες επειδή βρέθηκε χρόνος να κάνεις αυτό το (ασφαλές) road trip που συνέχεια ανέβαλες, κατάφερες να πας καλοκαιρινές διακοπές με την παρέα σου που για μία φορά είχε άδειο πρόγραμμα. Κι όμως, φέτος βρήκατε τον χρόνο και πετύχατε τους στόχους σας, πραγματοποιήσατε τις επαγγελματικές σας ιδέες, βρήκατε ευκαιρία να κάνετε οικονομία, γνωρίσατε (ακόμα και διαδικτυακά) νέο κόσμο, γίνατε έναν χρόνο σοφότεροι και όπως μας τονίσατε, εμπνευστήκατε από το TEDxAUEB event της χρονιάς. Έτσι, μέσα σε σκέψεις αισιοδοξίας, μας αποκαλύψατε επίσης πως τελικά ίσως απολαύσατε την καραντίνα, ότι χαίρεστε που βρήκατε χρόνο για τον εαυτό σας και που…μπορείτε επιτέλους να αποχαιρετήσετε το 2020 μια για πάντα! Επιπλέον, σε λίγο πιο προσωπικές εμπειρίες, μας εκμυστηρευτήκατε πως, παρά το γκρι του περιτύλιγμα, το 2020 κατάφερε να σας φέρει πιο κοντά σε φίλους και οικογένεια, να σας κάνει πιο ανοιχτούς στην αγάπη και την ανθρώπινη επικοινωνία, να εκτιμάτε ακόμα και τις πιο μικρές στιγμές.

   Ίσως τελικά όλοι μπορούμε να βρούμε κάτι που μας κάνει να χαμογελάμε σκεπτόμενοι το 2020. Έτσι, βάζοντας και τον εαυτό μου στον απολογισμό, η χρονιά αυτή μας έμαθε πώς να φροντίζουμε τον εαυτό μας, ανέδειξε ίσως βαθύτερες επιθυμίες, μας έκανε να κοιταχτούμε ειλικρινά στον καθρέπτη μας, γεγονός που μπορεί ακόμα και να μας τρόμαξε˙ αλλά σε τελική ανάλυση μας γέμισε αυτογνωσία και απαντήσεις. Οι δώδεκα αυτοί ατελείωτοι μήνες ίσως μας έφεραν ένα βήμα πιο κοντά στο να κατανοήσουμε την έννοια της αλλαγής και την φυσικότητά της στον κύκλο της ζωής μας. Εξάλλου, η μόνη σταθερή παράμετρος στην οποία μπορούμε να βασιστούμε πάντοτε, είναι η αλλαγή. Θα είναι επίμονα παρούσα είτε τη ζητάμε είτε όχι. Επομένως, ο μόνος τρόπος να συμφιλιωθούμε μαζί της, είναι να κινούμαστε στο ρεύμα της, να εμπιστευτούμε τη ρότα της και αντί για εχθρό να την αντιληφθούμε ως αρωγό των επιθυμιών μας. Κλείστε λοιπόν μαζί μου τα μάτια να βρούμε έστω αυτή τη μία στιγμή που ξεχωρίζει μέσα στο άλμπουμ των φετινών αναμνήσεών μας, να την κρατήσουμε σφιχτά και με το χαμόγελο που μας δίνει, να κάνουμε ποδαρικό στην νέα χρονιά που έρχεται.

“I was accepted to the MSc of my dreams”

“Family reunion appreciated”       

“Became one year wiser” 

Ήρθα πιο κοντά με τους φίλους μου και αγάπησα πιο πολύ